نامه های مامان

سلام به زیبایی پاییزهزاررنگ سخت دلتنگت بودم عسل مامان...همین طوربرای دوستای همراه وبلاگمون !!! واما...یک رخصت برای چک کردن وبلاگ ...به به خداجون شکرت!  اگرازنظرژنتیکی بهم نخوریم چی میشه خداجون؟ خدایا..دیدی که بهم گفت اگه بهم نخوریم زن میگیرم...نمیدونم شوخی کرد یاجدی گفت؟! کاش میدونستم عاقبت زندگیم چی میشه! هرچی به صلاحه پیش بیارمهربونم من راضی به رضای توام!  و۳۶ روزاز دادن آزمایش ژنتیک گذشته وتا پایان مهرباید صبرکنم انتظاربرامن واژه آشنای یست انتظار مثل خون درگ های من جاری ست انتظارامدن امامم تا غصه هایم را بانفس مسیحاییش ازبین ببرد انتظار درروزهای خوابگاه دانشجویی برای رفتن به خانه انتظار دراغوش کشیدن کودکم..انت...

ودلایل او برای اینکه  اینترنت نداشته باشم : ) نوشتن توهمات برای بچه نداشته دیوانگی است  حرف زدن با چندزن همدرد به نظراو اتلاف وقت است وگاهی دچارباید بود..... ومن تمام مدت بدون وبلاگ خاطرهایم که فکرمیکردم  .. برخلاف دفترچه خاطره های قدیمی.... اگر درنت باشد همیشه دردسترسم است حال میبینم همه چیزقدیمی اش بهتراست. همینطورکه دوست قدیمی اش بهتراست دفترخاطرات  روی برگه ها بهتراست. نتو  که نمیشه هروقت میخوای بازکنی.. ولی روی یک سررسیدقدیمی هروقت که بخواهی قلم بدست میگیری وحرف های ته دلت رابه رویش فریاد میکنی. ومدتی گذشته است. وحال دنبال ذره ای آزادی میگردم..... تا دردودل های دفترچه خاطراتم را که درروزهای دوری ازاینجا با اشک نوشتم ...